Tag Archives: recensie

Boekrecensie: Pillendoos | Cornelie Egelie-Sprenger

22 May

Het zal zo’n twee jaar geleden zijn dat ik Cornelie voor het eerst hoorde spreken op een bijeenkomst van de VMDB. 9200000084827720Een vlotte, frisse verschijning uit het chique Wassenaar met een bipolaire stoornis. Cornelie weet sinds 2012 haar diagnose en vond dat deze onzichtbare chronische ziekte bespreekbaar gemaakt moest worden. Ze heeft er haar missie van gemaakt taboes rondom deze ziekte te doorbreken. Ik vond haar meteen sympathiek en herkende veel in haar levensverhaal waardoor ik me met haar kon identificeren. Ze vertelde toen dat ze bezig was met een boek. Best een uitdaging, want het schrijverschap is bijna koorddansen voor iemand die haar balans goed moet bewaken. Maar het boek is er gekomen, en hoe! Een vrouw met een missie!

Pas geleden las ik bijna in één ruk Pillendoos uit, haar autobiografie. Als ervaringsdeskundige herken ik veel van de ervaringen van Cornelie en voel ik mij gesteund dat zij deze aandoening in haar boek op zo’n duidelijke wijze bespreekbaar maakt. PillendoosZo op het oog een nette, intelligente en welbespraakte dame met een studie in de pocket en een gevoel voor droge humor. Ze laat zien dat wij bipolairen ook maar doodgewone mensen zijn, alleen met een extra gebruiksaanwijzing die we goed op moeten volgen.

Zelfspot is de mooiste spot
Als er iets is wat Cornelie goed kan, dan is het taboes doorbreken op humoristische, luchtige wijze. Haar boek kenmerkt zich door zelfspot en in staat zijn zichzelf met een helikoptertje van een afstand te beschouwen en dat te beschrijven. HelikopterIk vind het van moed getuigen als je jezelf niet al te serieus neemt en grappen durft te maken over je aandoening. Dan heb je al een hele weg afgelegd, denk ik en ben je in harmonie met jezelf. Niets is zo vermoeiend als mensen die zichzelf als centrum van het heelal zien en geen grapjes over zichzelf kunnen incasseren. Je bent dan eigenlijk heel onzeker. Cornelie heeft net als ik last van de bipolaire stoornis type II. De diagnose bipolaire stoornis type II wordt gesteld als iemand tenminste één keer een hypomanie en een depressie heeft doorgemaakt, maar nog nooit een manie heeft gehad. De bipolaire stoornis II wordt vaker bij vrouwen geconstateerd. Doordat de depressies ernstiger zijn en er manieën voorkomen bij dit type, wordt type I als heftiger beschouwd dan type II.
Ze vertelt in het boek over haar familie, haar overleden vader die kampte met depressies, haar broer die ook bipolair is, in een andere mate (biploair type I), in combinatie met niet-aangeboren hersenletsel zorgt dit ook voor disbalans in haar leven. Gelukkig heeft ze een heel lieve, sterke en zorgzame moeder, een fijne echtgenoot en drie mooie kinders.

Het boek is verdeeld in korte, overzichtelijke hoofdstukken die pakkende titels dragen. Zo moest ik erg lachen om de uitroep ‘Depressie is kut met peren’ en ook ‘Van Seroxat naar Sexzat’ vind ik komisch. Daar beschrijft Cornelie de invloed van medicatie op haar libido.

Koorddansen
Wat erg indruk op mij gemaakt heeft is het hoofdstuk ‘Openheid leidt tot begrip’. Daar ben ik het zeker mee eens, maar ook ik vond het net na mijn diagnose erg lastig om te vertellen wat ik had, omdat ik bang was een etiket te krijgen. Terwijl: iemand die suikerziekte heeft, is ook afhankelijk van medicijnen en moet insuline spuiten om de bloedsuikerspiegel in balans te houden. Waarom is suikerziekte dan makkelijker te accepteren? Ik denk omdat mensen ziekten die te maken hebben met de hersenen nog steeds een beetje eng vinden. Maar ook dat is lichamelijk. Want ook wij moeten onszelf in balans zien te houden door niet teveel in de plus en ook niet teveel in de min te schieten. Medicijnen helpen daarbij. En je gevoelens serieus nemen ook en daarover te durven spreken.
Samen Sterk zonder Stigma heeft een mooi lijstje gemaakt dat je op weg kan helpen:

  1. Schaam je niet en weet: openheid vergt moed
  2. Houd rekening met veel vragen, of geen enkele
  3. Antwoord eerlijk(er) als iemand naar je gezondheid vraagt
  4. Doseer, een deel van jouw verhaal is genoeg
  5. Houd het licht en pas soms je boodschap aan. Aan een kind vertel je wat anders dan aan je buurman.

1805 Boekrecensie Pillendoos_1.jpg

Soms voel ik me een beetje een koorddanser die haar veilige evenwicht probeert te bewaren. Het zou fijn zijn als mensen deze aandoening wat beter gingen begrijpen. Ik ben ervan overtuigd dat Cornelie haar boek bijdraagt aan meer begrip. Mijn partner is het nu aan het lezen en gaandeweg komen er vragen en komt er een gesprek op gang. Hij kan mij steeds beter lezen en begrijpt ook wanneer ik soms rust moet inplannen. Cornelie, dankjewel! ♥

Ook het boek lezen? Bestel ‘m hier.

Slapen in het Klooster

26 Jun

Onlangs had ik een online marketing event in Leerhotel het Klooster te Amersfoort. Vol ontzag betrad ik het immense gebouw. toren_uitzichtHet werd een fijne, interactieve avond in een bijzondere ruimte met interessante sprekers. Via Twitter ontstond een soort gesprek onder de aanwezigen. Leerhotel Het Klooster twitterde er ook vrolijk op los. Je kon die avond met de meest originele foto een hotelovernachting winnen in het Leerhotel. Helaas, die prijs ging aan mijn neus voorbij. Maar ik trok de stoute schoenen aan en bood hen mijn schrijfkwaliteiten aan in de vorm van een blog. In ruil daarvoor natuurlijk die hotelovernachting. Er gingen enkele weken voorbij en ineens ontving ik een tweet van Het Leerhotel dat ze mijn aanbod wel zagen zitten. En vriendlief mocht mee. De bofkont.

De ontvangst…

collage witVrijdag 13 juni, toen Nederland haar eerste overwinning in het WK tegen Spanje behaalde, gingen we dan het klooster in. Voor een nachtje. Na eerst voetbal te hebben gekeken bij familie in Leusden Zuid, waren we wat aan de late kan bij het hotel, waar de nachtportier ons vriendelijk onthaalde. Even kort een formuliertje invullen en we mochten naar onze kamer. We kregen kamer 104, een kamer met een artistiek bloemkooltje naast de authentieke kloosterdeur. Een luxe kamer aan de voorkant van het hotel, met groot balkon en uitzicht op de entree van het hotel, het torentje en het omringende groen. Alles straalde rust en degelijkheid uit. Orde, rust en regelmaat zullen het kloosterleven niet vreemd zijn. In het kleine koelkastje stond een heerlijke attentie op ons te wachten in de vorm van twee huisgemaakte mini-muffins en chocoladebonbons. Vriendlief heeft er dankbaar gebruik van gemaakt.

Het verblijf…

logoDe hotelkamer was warm ingericht en erg ruim, met fijne rode vloerbedekking, massieve gordijnen van plafond tot aan de grond.Het was een warme dag en zwoele nacht, dus heerlijk dat we de deur naar het balkon konden openzetten.  Er stond naast een kledingkast ook een bescheiden bureautje. balkonHet houten bureautje was inklapbaar en voorzien van een houtsnede van het klooster-logo. Het bed zag er keurig opgemaakt uit. Grappig detail aan het bed waren de lepels bovenaan het hoofdeinde waar het ledikant mee versierd was. De ruime badkamer was voorzien van een granieten vloer en grijze tegels, met van die heerlijk heldere spotjes in het plafond waardoor je er altijd tien jaar ouder uitziet. Gelukkig was dit licht ook te dimmen voor een wat romantischere sfeer. foto 3We hadden een bad en een aparte douche. Er lagen ook heerlijk geurende bad&douche artikelen klaar voor gebruik. En zelfs wattenschijfjes, wattenstaafjes en een vijl! Dat ben ik nog nooit tegengekomen in een hotel en zijn echt van die dingen die je vergeet mee te nemen, maar superhandig zijn. foto 2Genoeg handdoeken, ook belangrijk. De badkamer was luxe, maar paste toch in de sobere stijl van het klooster. We besloten het bad uit te proberen voor het ultieme hotelgevoel. fotoDaarna toch snel tussen de lakens, want het was ten slotte al laat en we wilden het ontbijt niet missen. In bed nog even het WiFi netwerk getest van het hotel. We konden daar gewoon gebruik van maken, maar je moest wel steeds opnieuw inloggen. Dat vonden we toch wel een minpunt. Maar de algehele eerste indruk: zeer goed!

De volgende dag…

ontbijtNa als roosjes te hebben geslapen in ons keurig opgemaakte bed, schoven we om half 10 aan bij het ontbijt. We werden heel vriendelijk verwelkomd door een gastvrouw van het kloosterhotel. We hadden haar voor onszelf want het was rustig die dag. Behalve nog een ander stel dat al uitgecheckt had, waren wij de enige gasten. Ze toverde twee heerlijk verse kopjes koffie tevoorschijn waar ze volgens mij een hele wandeling voor af moest leggen. Er was een uitgebreid ontbijtbuffet met voor ieder wat wils. ontbijtpakkenVan luxe broodjes tot aan melk of yoghurt met ontbijtgranen. Ook het beleg was ruim voldoende aanwezig in hartige of zoete variant. Onze gastvrouw was alleraardigst door nog een vers kopje koffie voor ons te halen en uit te zoeken hoe we het gemakkelijkst met OV weer naar Utrecht kwamen. Tijdens ons gesprekje vertelde de gastvrouw dat er veel gekozen wordt voor streekproducten, zoals de luxe broodjes. En de kok kookt zelfs met kruiden uit eigen tuin. Je schijnt hier namelijk ook goed à la carte te kunnen eten en ze hebben themaweken zoals recentelijk nog Aspergeweek, en binnenkort Italiaanse Week en Barbecue Week.

Hoe is Leerhotel het Klooster ontstaan?

Leuk om ook wat over de achtergrond van het Klooster te vertellen. Het Klooster werd in de jaren vijftig gesticht door paters van de orde van de Kruisheren. Het gebouw heeft jarenlang dienst gedaan als Rooms-Katholieke school voor jongens in het Gooi. Eind jaren veertig verhuisde de school naar noodgebouwen in Amersfoort tot in 1956 het klooster werd opgeleverd. De school groeide uit van ruim 400 deelnemers tot aan circa 900 deelnemers in de jaren ’60. Vanaf midden jaren ’60 traden geen nieuwe Nederlandse leden toe tot de orde. In 1999 besloten de Kruisheren het klooster te verlaten. Het leuke is dat met de komst van MBO Amersfoort het gebouw vandaag de dag nog steeds in teken staat van onderwijs in het hotelwezen.

Ten slotte…

greetings

Bedankt Leerhotel het Klooster voor deze unieke ervaring! We hebben genoten van de gastvrijheid. Jullie krijgen van ons een dikke acht. Hopelijk draagt dit recensieblog bij aan een nog betere dienstverlening en een nog drukker hotel. Hier een selfie van ons, gemaakt in bed vanaf de hotelkamer. Wij hebben geleerd dat overnachten in een klooster erg fijn en bijzonder is!